Φωνές από το Ελ-Σαγιέντ

Σκηνοθεσία: Oded Adomi Leshem
Διάρκεια: 75' - Ισραήλ, 2008

Βιογραφικό Σκηνοθέτη
 

Ο Οντέντ Λεσέμ γεννήθηκε το 1972 στην Ιερουσαλήμ και από τα 10 του χρόνια τον φωνάζουν χαϊδευτικά Αντομί.
Ο Οντέντ Αντομί Λεσέμ τελείωσε την Σχολή Κινηματογράφου της Ιερουσαλήμ, το 2003. Εργάζεται παράλληλα ως ελεύθερος επαγγελματίας εικονολήπτης και μοντέρ με έδρα του το Τελ Αβίβ. Επίσης δίνει μαθήματα και διαλέξεις πάνω στην ιστορία του κινηματογράφου και την τεχνική του ντοκυμαντέρ. Ο Αντομί είναι σύζυγος της Γιασμίν και πατέρας του 3-χρονου Αβίβ. 



Στοιχεία Σκηνοθέτη
 
Oded Adomi Leshem
21/4 Ha'rav Reiffman Str.
Tel Aviv, 67328
Israel
Tel: +972 52 5248877
adomi101@gmail.com
elsayed.movie@gmail.com


Φιλμογραφία
 

2008 Voices from El-Sayed
2005 The Brave Cowards



Σκηνοθεσία: Oded Adomi Leshem  
Παραγωγή: Itay Ken-Tor & Liran Atzmor, Belfilms Israel  
Επιμέλεια Ήχου: Gil Toren  
Μοντάζ: Aya Somech
 


Σχετικά με τη ταινία
 

Στην έρημο Israeli Negev (Ισραηλινός Νότος) βρίσκεται το χωριό Βεδουίνων, Ελ-Σαγιέντ. Το Ελ-Σαγιέντ έρχεται παγκοσμίως πρώτο σε ποσοστό ανθρώπων με κώφωση. Εκει η κώφωση δεν θεωρείται αναπηρία. Στο πέρασμα των γενεών, μια μοναδική νοηματική γλώσσα αναπτύχθηκε και καθιερώθηκε ως λαϊκή καθομιλουμένη αυτής της σπάνιας κοινωνίας που αποδέχεται την κώφωση σαν κάτι τόσο φυσικό όσο και η ίδια η ζωή. Η γαλήνη του χωριού διαταράσσεται όταν ο Salim αποφασίζει να αλλάξει την μοίρα του κωφού γιού του, με την Επέμβαση Μεταμόσχευσης Κοχλία.



Παγκόσμια εκμετάλλευση
 
Esther Van Messel
First Hand Films
Fritz Heeb - Weg 5
8050 Zürich
Switzerland
Tel: +41 44 312 20 60
E-mail: manuela.ruggeri@firsthandfilms.com


Ο σκηνοθέτης για την ταινία του
 

Από την πρώτη στιγμή που συνάντησα τους Βεδουίνους του Ελ-Σαγιέντ, περίπου  πριν από 2 χρόνια, μαγεύτηκα από την ιδιαίτερη στάση τους στην κοινότητα των κωφών. Οι κουφοί άνθρωποι του χωριού, νέοι και γέροι, είναι πλήρως ενταγμένοι στην κοινωνική ζωή του Ελ-Σαγιέντ. Η ενσωμάτωσή τους είναι φυσική και αληθινή. Η ανθρώπινη συμπεριφορά τους απέναντι στους ανάπηρους με έκανε να αναρωτηθώ για τη συγκατάβαση με την οποία αντίστοιχες περιπτώσεις αντιμετωπίζονται στον δικό μας «προηγμένο» κόσμο. Έμεινα αρκετές μέρες και νύχτες στο χωριό, για να καταφέρω να συλλάβω τις λεπτές ιδιαιτερότητες στην καθημερινότητα των κουφών Βεδουίνων. Ανέπτυξα μια σχέση οικειότητας με αυτούς τους καταπληκτικούς ανθρώπους μαθαίνοντας κι εγώ σιγά σιγά την Νοηματική. Κατέγραψα πολλές ώρες αυτής της μοναδικής Νοηματικής γλώσσας του Ελ-Σαγιέντ όπου οι εκφράσεις στα χέρια και στο πρόσωπο, τα λένε όλα.