Η Ραχήλ είναι.. Σκηνοθεσία: Charlotte Glynn Διάρκεια: 83 ’ -ΗΠΑ, 2008 Βιογραφικό Σκηνοθέτη   Η Σαρλότ Γκλυν στα 17 της μετακόμισε στο Λος Άντζελες για να εργαστεί στην κινηματογραφική βιομηχανία. Αφού απέκτησε εμπειρία δουλεύοντας σε διάφορα διαφημιστικά και τηλεοπτικά γυρίσματα, δέχτηκε μια θέση στo τμήμα Κινηματογράφου του κολλεγίου SUNY Pu.rchase, όπου ολοκλήρωσε μια αφηγηματική ταινία μικρού μήκους καθώς και ένα βραβευμένο αργότερα ντοκυμαντέρ βασισμένο στη σχέση της με την διανοητικά καθυστερημένη αδερφή της, Ραχήλ. Αφού τελείωσε της σπουδές της, δούλεψε στην Ιταλία και εργάστηκε εθελοντικά ως δασκάλα αγγλικών στην Ινδία. Μετά από έναν χρόνο στο εξωτερικό, η Σαρλότ γυρίζει στις Η.Π.Α. για να επεκτείνει το σύντομο ντοκύμαντερ της σε μια μεγάλου μήκους περιγραφή της μετάβασης της Ραχήλ στην ενήλικη ζωή. Η Σαρλότ δέχτηκε υποτροφία από την Επιτροπή Τεχνών της Πενσυλβανίας, έδρα στο Κέντρο Καλών Τεχνών της Βιρτζίνια, και χορηγία από το ίδρυμα Χάιντς. Στοιχεία Σκηνοθέτη   Charlotte Glynn 57 Jay Street 5D, New York NY 11201 USA Tel: +1-917-340-0101 E-mail: ccglynn@yahoo.com Σκηνοθεσία: Charlotte Glynn   Παραγωγή:Henry J. Simonds   Φωτογραφία: Eddie Martinez   Μοντάζ: Brian Cassidy   Σχετικά με τη ταινία   Σ’αυτό το ιδιαίτερο σκηνοθετικό της ντεμπούτο, η Σαρλοτ Γκλυν επιστρέφει στο πατρικό της για να μας διηγηθεί την τελευταία σχολική χρονιά της αδερφής της Ραχηλ. H Ραχηλ είναι διανοητικά καθυστερημένη.  Η ταινία της κινείται πέρα από την ασφάλεια του καθωσπρεπισμού και καταγραφει τις πιο ιδιαίτερες και αληθινές στιγμές της οικογενειακής της ζωής. Η Ραχήλ –μυστηριώδης, διασκεδαστική και δύστροπη– δυσκολεύει την μητέρα της καθημερινά, αφού την αναγκάζει να παίρνει διαρκώς σημαντικές αοπφάσεις για το μέλλον της κόρης της. Στην πορεία η Σαρλότ καταγράφει την ένταση μεταξύ γονιού-παιδιού, ενώ πασχίζει να συμφιλιωθεί με την αναπηρία της αδερφής της. Παγκόσμια εκμετάλλευση   Henry J. Simonds Jacktar Films 137 E. 66th St., 9A; New York, NY  10065 USA Tel: +1-412-877-3528 E-mail: hsimonds@headwaterfilms.com Ο σκηνοθέτης για την ταινία του   Για πολύ καιρό, η Ραχήλ ήταν απλά η ενοχλητική, ενίοτε αστεία και πάντα ντροπιαστική, καθυστερημένη αδερφή μου. Μόνο όταν βρέθηκα στην κινηματογραφική σχολή, άρχισα πραγματικά να την αντιμετωπίζω σαν αυτόνομη προσωπικότητα. Σε ένα μάθημα ντοκυμαντέρ, είχα μια εργασία στην οποία έπρεπε να κινηματογραφήσω το πορτραίτο κάποιου. Το πρώτο μου θέμα –ένας ψαράς αστακών στο Μέιν– απέτυχε, κι έτσι αποφάσισα να κάνω την ταινία για την Ραχήλ αντ’ αυτού.